Er zijn een aantal valkuilen bij geven van training aan pupillen. Dit zijn vaak dingen die je fout doet, zonder dat je het door hebt. Om deze fouten te voorkomen, hier een aantal delen ‘Wat niet te doen bij pupillen training’. In deel 1 is de meest voorkomende valkuil van trainers van pupillen: het zelf mee doen.

Waarom is dit een valkuil

Het doel van een trainer voor een pupillen team is de kids leren hoe ze moeten voetballen tijdens wedstrijden. Dat houdt automatisch in dat je tijdens de training wedstijdsituaties moet trainen. Zaterdags zullen je pupillen (hoogst waarschijnlijk) geen speler tegenkomen die net zo sterk, groot en goed is als jij bent als trainer. Als trainer los je moeilijke situaties op voor je pupillen, waar zij vaak in terecht moeten komen, juist om te leren om die situaties op te lossen. In de wedstrijd kunnen ze namelijk ook niet de bal bij de trainer inleveren, zodat hij /zij het op kan lossen. Nee, ze moeten het dan zelf doen.

Maar ze vinden het juist leuk als ik mee doe

Natuurlijk vinden ze het leuk. Niets is zo leuk als de bal afpakken van de trainer. Ik zeg ook niet dat je nooit even een partijtje mee kan doen, maar probeer dit zo veel mogelijk te vermijden. In de wedstrijd moeten ze het ook alleen doen.

Er zijn situaties dat je juist wel mee moet doen

Deze situaties komen ook voor. Stel de opbouw van achteruit gaat niet goed. Het gaat altijd mis bij dezelfde speler, omdat hij constant dezelfde fout maakt, alleen vooruit kijken. Van alleen tegen hem praten, gaat hij waarschijnlijk niet inzien dat soms beter is als hij balbezit houdt en even terug speelt. Op die situaties stap jij als trainer in het veld en doe je het voor. Kun je niet vooruit kun je altijd achteruit. Zo zijn er natuurlijk meerdere situaties te bedenken, waar je als trainer wel in een partijvorm mee moet doen. Pupillen hebben over het algemeen meer aan praktijk voorbeelden dan theorie.